บทที่ 32 นักธุรกิจผู้ร่ำรวย

“ดูด้วยว่าฉันน่ะใคร” เขาหันมาทำหน้ายียวนใส่ อรุโณทัยสบถ

“เออๆ แกน่ะเป็นนักธุรกิจมูลค่าทรัพย์สินเกือบพันล้าน ฉันลืมไปได้ยังไง”

“ไม่เอาสิ ไม่เอาเรื่องนี้มาพูด ฉันไม่ชอบ”

“เอ้า ก็แกพูดเอง”

“มันเป็นมุกไว้ทำให้แม่แกเชื่อมั่นในตัวฉันต่างหาก บางทีฉันก็ทำตัวติดดินมากเกินไป จนทำให้ขาดความน่าเชื่อถือ พอแม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ